KANOLA TARIMI

448 okunma

 

 

Kanola, tanesinde bulunan %38-50 yağ, %16-24 protein, zengin oleik ve linoleik asit miktarı ve yağının kaynama noktasının yüksek olması sebebiyle önemli bir yağ bitkisidir. Genetik kökeni Anadolu’dur.

TOHUMLUĞU

Kanola tarımında, tohumluk konusu apayrı bir önem taşımaktadır. Üreticiler, her yıl kontrollü olarak üretilen sertifikalı tohumlukları kullanmalıdırlar. Çiftçiler, kendi hasat ettikleri üründen kesinlikle tohumluk ayırmamalıdırlar. Hasat edilen ürün, ertesi yıl tohumluk olarak kullanıldığında, yeni ürünün yağında erusik asit ve küspesinde glukosinalat oranı artacaktır. Bu maddeler insan ve hayvanlarda ani ölümlere yol açan zehirlerdir. Alınacak tohumluğun ekileceği bölgede denenmiş ve kış soğuklarına dayanıklı olması gerekmektedir. 

BAŞLICA AVANTAJLARI

Yağının içerdiği önemli besin maddeleri ve kaynama noktasının yüksek oluşu kanolanın önemli bir artısıdır. Kanola, buğday, şeker pancarı, patates, baklagil, ayçiçeği ve mısır ile mükemmel bir münavebe bitkisi olarak görülmelidir. Özellikle, tahıllarla yapılan münavebede yabancı ot kontrolünü sağlar ve hastalık yoğunluğunu azaltır. Toprağın organik yapısına önemli bir katkısı olmaktadır. Ülkemizin her yerinde yetiştirilebilir, yaygın adaptasyona sahiptir. Üretim masrafları diğer ürünlerden , özellikle buğdaydan daha azdır. Buğdaydan 1 ay önce hasat edildiğinden üreticiye erken gelir sağlar. Hayvancılıkta yeşil yem ve silaj olarak değerlendirilir. Küspesi, protein ve selüloz bakımından ayçiçeği ve pamuktan daha zengin ve besleyicidir. Çiçeklerin kıt olduğu Mart ve Nisan aylarında arılar için iyi bir besin kaynağı olup, mükemmel bal verimi sağlar.

KANOLADA TOPRAK İSTEĞİ VE HAZIRLIĞI

Kanola göllenen ve su tutan araziler dışında her çeşit toprakta yetişebilir. Toprak tavını kaçırıcı aşırı işlemelerden kaçınılmalıdır. Hafif bünyeli topraklar, tırmık veya diskharrow ile işlenir. Ağır bünyeli topraklar, pulluk ile sürüm veya çizelden sonra tırmık ile inceltilmelidir. Sürgü veya tapan çekilerek toprak rutubeti korunmalıdır.

KANOLA TOHUMU EKİMİ

Kanolanın kışın zor şartlarına dayanıklılığını arttırmak için bitkinin kışa rozet aşamasında girmiş olması arzu edilir.

Ekim zamanı:

  • Kışın sert geçtiği bölgelerde Ağustos sonu Eylül ayının ilk haftaları
  • Kışın yumuşak geçtiği bölgelerde 20 Eylül – Ekim ayı sonu aralığı önerilir.

Sıra arası mesafe 18-20 cm, sıra üzeri mesafe 3-4 cm, ekim derinliği de 2-2.5 cm olmalıdır. Metrekareye 50-60 tohum düşecek şekilde ekim yapılmalıdır. Dekara ekilecek tohum miktarı 300-350 g arasında değişir.

KANOLADA GÜBRELEME

Kanoladan iyi bir verim almak için dekara 12-14 kg saf azot, 7-8 kg fosfor kullanılmalıdır. Ayrıca her 50 kg verim için 1 kg saf kükürt (S) gerekmektedir. En sağlıklı sonuç tarlanızın toprak analizini yaptırdıktan sonra gübreye karar vererek alınır. Bununla birlikte genel anlamda hazır gübrelerin kullanımı şöyle tavsiye edilebilir:

 

Ekim öncesi dönemde üç ayrı uygulanma olasılığı söz konusudur.

 

  1. 15 kg DAP + 10-15 kg Amonyum Sülfat
  2. 30-35 kg/dekar olarak 20.20.0 gübresi
  3. 40 kg/dekar olarak 15.15.15 gübresi

 

Sapa kalkma dönemi Amonyum Sülfat 20-25 kg/dekar veya 15 kg/dekar üre.

 

KANOLADA HASAT

%10-14 dane rutubetinde hasat edilmelidir. Bitkilerin sap, yaprak ve kapsülleri tamamen kuruyup sararır, hatta kırmızımsı bir renk alır. Danenin sarı renkten kahverengi renge döndüğü dönemdir. Hasat nemli ortamda olmalıdır. Öğle sıcağından kaçınılmalıdır. Biçerdöver düşük hız ve düşük fan devri ile hasat etmelidir. Batör-Kontrabatör arası buğdaya göre daha açık olmalı, elek ve rüzgarlıklar buğdaya göre biraz kapalı olmalıdır. Hasat sonrası kısa bir süre ürün serilerek havalandırılmalıdır.

KANOLADA DEPOLAMA

Depolanan yığının yüksekliği en çok 80-100 cm civarında olmalıdır. Ürün rutubeti %8-9’lara düşerse tabana havalandırma borusu ve bacaları konarak 2.5 m’ye kadar yığın yapılabilir. Yabancı ot tohumlarından arındırılmalıdır çünkü ürün içerisinde diğer ot tohumlarının olması kızışmalara ve ürün kalitesinin bozulmasına neden olabilir. Depoda yığın yüksekliği en fazla 80 cm olmalıdır.

 SONUÇ: Kanola tarımında çiftçilerimizin birim alandan yeterli kazanç elde etmeleri aşağıda  belirtilen yetiştirme tekniği esaslarını tam olarak uygulamalarına bağlıdır.

  • İyi ve keseksiz bir tohum yatağı hazırlığı,
  • Her yıl sertifikalı yeni tohumluk kullanılması,
  • Zamanında, uygun ekim makinesi ile ekim,
  • Ekimden sonra merdane çekilmesi,
  • Yabancı ot için zamanında bilinçli bir mücadele,
  • Tohum dökümüne fırsat vermeden zamanında hasat,

Depolamada tane rutubetin % 9’ın altında olması gereklidir

 

Henüz yorum yapılmadı!

İlk siz yorum yapın!

Yorum yapabilmek için lütfen üye girişi yapınız.
Top