KENDİMİZİ SORGULAMAK

439 okunma

                                     Tuncer Işık

Genelde bizde hastalık noktasına gelen bir olgu var.

Bir yanlışlık yapar başarısız olduğumuz da...

Bir tek şey yaparız….…

O da kendimizi kotarmak adına..

Kendimizi değil birilerini suçlarız….

Her zaman kendimiz dışında bir suçlu buluruz…

Eşimizi, çocuklarımızı yakınlarımızı suçlarız…

Kendimiz sütten çıkmış ak kaşıkız…

Ve de kendimiz hiç yanlış yapmayız…

Yanlışı da zararı da birileri yapar…

Böyle yapar sürekli birilerini suçlamaya devam eder isek…

Sürekli hata yapar, ayağa kalkma şansımızı yok ederiz..

Sürekli yerlerde sürünür…

Her geçen gün uçuruma bir adım daha yaklaşırız...

Her ne yapar isek yapalım….

İster isek kuyumcu olalım…

Sonuç hiç değişmez, yolun sonu iflastır…

Nedeni de kendimizi çok akıllı sanmamızdır.

Benden zeki insan yok egosudur...

O kadar akıllıyıyız ki çevremizde ki tüm insanlar aptaldır..

Salaktır ve de hiç bir şeyden anlamazlar....

Biz akıllı ve de her şeyi bir tek biz biliriz………

İkincisi de kendimizi hiç ama hiç hata yapmaz sanmamızdır..

Kendimizi hiç ama hiç sorgulamayız…

Bir kerecik olsan ben nerde hata yaptım demeyiz…

Üçüncüsü her şeyi ben bilirim..

Benden akıllısı dünyaya daha gelmedi egosudur...

Ve de sürekli böyle düşünür davranır isek…

Zirveye değil bataklığa gideriz..…

Doğruyu bulmak başarılı olmak ise çok kolaydır…....

Yapacağımız tek bir şey vardır..

O da kendimizi sorgulamak…

Başarı da değil başarısızlıkta bir şey diyeceğiz…

Ali veli eş çocuk değil ben nerede hata yaptım diyeceksin...

Ve de ben nerede hata yaptım diyen..

Zirveye çıkma yolunu bulur..

Ama beni filanca ya da yakınlarım tepe taklak getirdi diyen de..

Zirveye değil duvara tosladığı gibi…

Yanında da kimsecikler kalmaz, yapayalnız kalır…

Kendimizi sorgulamama hastalığı öyle bir şeydir ki..

Bir kerecik  olsun ben de şura da  hata yaptım diyemezler…

Yaptıkları bir tek şey var o da sürekli olarak yakınlarını suçlamaktır..

Ben yemedim yedirdim, içmedim içirdim.

Ben öyle böyle iyiyim deyip kendilerini över dururlar..

Kimseyi konuşturmazlar  sadece kendileri konuştuklarından....

Masalarına yanlarında kimse gelmez…

Gittikleri yerde yapayalnız otururlar..

Oysa yaşadıkları olumsuzluklarda sadece çevresini değil de….

Kendilerini sorgulama yoluna gitseler…

İnanın her şey bir çırpıda çözülecek.

Ve de ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci  kezler o hatalar yapılmayacaktır.

Hatalar yapılmayınca da birey çevresinden dışlanmadığı gibi…

Duvara da toslamayacaktır.

Birey tökezlenip yere düştüğünde taşa kızmaz…

Kendine kızar, ben taşı neden görmedim der ise…

Bir daha gözlerini dört açar taşlara tökezlenmez…

İşte tüm mesele taşa değil kendimize kızma olayıdır.. 

Bu da kendimizi sorgulamama olayıdır…

Bir de biz insanlar genelde eşeklere akıllı değil aptal deriz..

Kızdığımız birisine eşek herif deriz… .

Ama tam tersi eşekler en akıllı hayvanlardır...

Eşek düştüğü çukura bir kez düşer…

Eşeği  düştüğü yola on yıl sonra da getirsen..

O yolun ortasında daha asla geçmez..

Yolun alt veya üst tarafından kıyısından geçer..

Eşek inadı aynı çukura ikinci kez düşmeme mücadelesidir....

Biz insanlar ise aynı çukura defalarca düşeriz.

Bir kez olsun ben nerede hata yaptım demez..

Kendimizi hiç ama hiç sorgulamaz…

Başarı benim başarısızlık başkası der isek….

Yolun sonu uçurumdur.....

Benden söylemesi!.......   

Henüz yorum yapılmadı!

İlk siz yorum yapın!

Yorum yapabilmek için lütfen üye girişi yapınız.
Top